

| «’Ai nuk donte që ndokush të humbasë:’ I veshur në mishin tonë me trishtimin dhe dhimbje, Erdhi Ai të shpëtonte të humburit, të ngushëllonte vajtuesin, Të shëronte zemrën e thyer nga trishtimi e turpi. Po kalon, po kalon! E korra po kalon, Korrësit janë të paktë dhe nata po afrohet: Jezusi po të thërret, nxito te e korra, Do kesh frymë të çmueshme për punën tënde. «Shumë për kënaqësi, por pak për Jezusin; Kohë për botën me shqetësimet e lojërat e saj, Aspak kohë për punën për Jezusin, për t’ushqyer t’uriturit. Për t’sjellë frymët e humbura në gëzimet e përjetësisë. Po kalon, po kalon! Dëgjoni, si po na thërrasin; Na sillni Shpëtimtarin tuaj, o na tregoni për Të! Jemi tepër t’lodhur, kaq shumë t’munduar, Dhe me shumë të qara sytë na janë errësuar. «’Ai nuk deshi që ndokush të humbasë:’ A jam ndjekës i Tij, dhe a mund t’jetoj Më gjatë pa u trazuar me një frymë drejt të tatëpjetës I humbur për mungesë të ndihmës që mund të jap? Po kalon, po kalon! Ti nuk do; Zot, më fal, dhe më rino; Zhduki gjërat e botës në ne, na ndihmo t’jetojmë duke pasur parasysh vlerat e përjet’sisë». - Luci R. Meier. |

![]() |


| Ai nuk donte «’Ai nuk donte që ndokush të humbasë;’ Jezusi në fronin e lavdisë n’qiell, E pa botën e rënë n’mëkat, dhe pa trishtimin tonë, Jetën e Tij për ne dha, dashuri e vërtet! Po kalon, po kalon! T’mbledhur n’udhën tonë, Thyhen zemrat me barrë tepër të rëndë, Jezusi shpëton, por s’ka askënd kush t’u tregojë, Askush që t’i ngrejë nga mëkati e trishtimi. |
| Dishepullimi i vërtetë: Shkarko PDF |