 |
 |  |  |  |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
Për të parë skedarë në
formatin PDF, juve ju duhet
programi Adobe Reader. Ju
mund ta shkarkoni atë falas
duke klikuar mbi figurën e
mëposhtme.
formatin PDF, juve ju duhet
programi Adobe Reader. Ju
mund ta shkarkoni atë falas
duke klikuar mbi figurën e
mëposhtme.
KARAKTERISTIKA TË TË KRISHTERIT MISHOR:
VEPRAT E SHPIRTIT
Mënyra themelore për të dalluar dhe për t’u marrë me dikë të kësaj kategorie është
që vetja është zë vendin kryesor mbi çdo gjë tjetër. Gjërat frymërore mund të zënë
vend në të menduarit dhe veprimet e tyre nëse ato mund të përshtatin ose të
vlerësojnë vendin më të lartë që gjithmonë ruhet për veten. Të krishterët mishorë
shpesh janë njerëz:
Kritikë: Ata fajësojnë besimtarët e tjerë ashtu si Juda fajësoi veprimin e Marisë
në Gjonin 12:4-6. Kjo përdoret shpesh si një justifikim se përse ata nuk janë më
në përbashkësi apo që s’takohen më me besimtarët e tjerë.
Të zellshëm në vepra: Për shkak të lavdërimit që mund të sjellë, ose sepse
kjo i bën ata që të mos marrin në konsideratë gjendjen e tyre të vërtetë apo atë të
familjes së tyre, ata shpesh bëjën shumë “vepra të mira”. Ashtu si Marta (Lluka 10:
40-42) puna për Zotin bëhet më e rëndësishme sesa Zoti i punës.
Shakaxhinj: Megjithëse e dinë Efe. 5:4, ata s’mund t’i rezistojnë të folurit pa
mend, të kotë e të përqeshur. Noshta kjo ndodh pasi ata shpesh duhet të kapen
pas një llafi komik për të lustruar mëkatin e nxjerrë na pah.
Fjalamanë: Sipas Fjalëve të Urta 10:19, kur ajo që mund të thuhet thjesht me
disa fjalë kërkon shumë fjalë për t’u thënë, atëherë rriten mundësitë që biseda të
kthehet në thashetheme apo përgojime.
Që shkurajohen lehtë: Duke qenë se këta të krishterë harlisen pas lavdërimit,
ata duhet të sigurohen dhe të lavdërohen vazhdimisht që të nxjerrin forcë
emocionale të mjaftueshme për të vazhduar me përpjekje të tjera. Fakti i lavdërimit
të ardhshëm nga Zoti nuk bën ndonjë efekt të madh për njeriun mishor pasi kjo
është krejtësisht një e vërtetë frymërore.
Të nxituar: Njeriu që ecën në mish karakterizohet shpesh nga një paaftësi për
të pritur Zotin në lutje, që sigurisht është një ushtrim frymëror. Për më tepër është
ajo tendenca për të marrë vendime të shpejta dhe që shpesh thuhet që ishte Zoti
ai që i drejtoi. Një thënie e vjetër mund të jetë me vlerë këtu: “Perëndia drejton,
Satani vë në lëvizje”.
Vullnetfortë: Si një nga 3 pjesë e shpirit të njeriut, disa të krishterë mishorë
udhëhiqen nga një vullnet i fortë e i furishëm që i bën ata të ndjekin rrugët dhe
planet e tyre me çdo kusht, Kol. 2:23. Edhe “adhurimi” i tyre quhet adhurim nga
vullneti dhe nuk është nga Fryma e Perëndisë por nga dëshira e tyre për të thënë
atë që ata duan të thonë.
Që shfaqin njohuri: Duke qenë një tjetër pjesë nga 3 pjesët e shpirit, nuk
duhet t’i jepet mendjes së njeriut përparësi por frymës së tij. Megjithatë njeriu
mishor gjen kënaqësi përmes shfaqjes së njohurisë së tij - madje edhe të
njohurisë frymërore. Kjo nuk motivohet nga dashuria por nga dëshira për admirim.
Që drejtohen nga emocionet: Pjesa e 3-të e shpirtit njerëzor. Besimtari mishor
është tepër i prirur ndaj ngritjeve dhe rënieve. Ai udhëhiqet më tepër nga ndjenjat e
tij sesa nga Fjala e Perëndisë. Gjithashtu ai tërhiqet nga njerëz dhe programe që
theksojnë anën emocionale. Qëndrimin e tij ndaj Perëndisë ai e vlerëson nga
mënyra se si ndjehet.
Me dëshira të papërmbajtura: Ky njeri ka ngadonjëherë probleme me lakminë
- qoftë për para apo pozitë apo gjëra të tjera, që kur vjen puna për plotësimin e
vetes është e vështirë t’i rezistosh.
Që kërkojnë të duken: I krishteri mishor vë theks të madh në gjërat e jashtme
për arsye të dukshme. Veshja, makijazhi, veprimet etj., kanë si qëllim të tërheqin
vazhdimisht vëmendjen te ky njeri.
Të dhënë pas ndjenjave: Kjo mund të marrë shumë forma të ndryshme: libra
dhe filma të egër, përvoja emocionuese dhe trimëri drithëruese, çdo gjë e
çuditshme nga arti, muzika etj. Ndër gjërat e e krishtera kemi një theks në përvojat
frymërore: gjuhë, shërime etj.
VEPRAT E SHPIRTIT
Mënyra themelore për të dalluar dhe për t’u marrë me dikë të kësaj kategorie është
që vetja është zë vendin kryesor mbi çdo gjë tjetër. Gjërat frymërore mund të zënë
vend në të menduarit dhe veprimet e tyre nëse ato mund të përshtatin ose të
vlerësojnë vendin më të lartë që gjithmonë ruhet për veten. Të krishterët mishorë
shpesh janë njerëz:
Kritikë: Ata fajësojnë besimtarët e tjerë ashtu si Juda fajësoi veprimin e Marisë
në Gjonin 12:4-6. Kjo përdoret shpesh si një justifikim se përse ata nuk janë më
në përbashkësi apo që s’takohen më me besimtarët e tjerë.
Të zellshëm në vepra: Për shkak të lavdërimit që mund të sjellë, ose sepse
kjo i bën ata që të mos marrin në konsideratë gjendjen e tyre të vërtetë apo atë të
familjes së tyre, ata shpesh bëjën shumë “vepra të mira”. Ashtu si Marta (Lluka 10:
40-42) puna për Zotin bëhet më e rëndësishme sesa Zoti i punës.
Shakaxhinj: Megjithëse e dinë Efe. 5:4, ata s’mund t’i rezistojnë të folurit pa
mend, të kotë e të përqeshur. Noshta kjo ndodh pasi ata shpesh duhet të kapen
pas një llafi komik për të lustruar mëkatin e nxjerrë na pah.
Fjalamanë: Sipas Fjalëve të Urta 10:19, kur ajo që mund të thuhet thjesht me
disa fjalë kërkon shumë fjalë për t’u thënë, atëherë rriten mundësitë që biseda të
kthehet në thashetheme apo përgojime.
Që shkurajohen lehtë: Duke qenë se këta të krishterë harlisen pas lavdërimit,
ata duhet të sigurohen dhe të lavdërohen vazhdimisht që të nxjerrin forcë
emocionale të mjaftueshme për të vazhduar me përpjekje të tjera. Fakti i lavdërimit
të ardhshëm nga Zoti nuk bën ndonjë efekt të madh për njeriun mishor pasi kjo
është krejtësisht një e vërtetë frymërore.
Të nxituar: Njeriu që ecën në mish karakterizohet shpesh nga një paaftësi për
të pritur Zotin në lutje, që sigurisht është një ushtrim frymëror. Për më tepër është
ajo tendenca për të marrë vendime të shpejta dhe që shpesh thuhet që ishte Zoti
ai që i drejtoi. Një thënie e vjetër mund të jetë me vlerë këtu: “Perëndia drejton,
Satani vë në lëvizje”.
Vullnetfortë: Si një nga 3 pjesë e shpirit të njeriut, disa të krishterë mishorë
udhëhiqen nga një vullnet i fortë e i furishëm që i bën ata të ndjekin rrugët dhe
planet e tyre me çdo kusht, Kol. 2:23. Edhe “adhurimi” i tyre quhet adhurim nga
vullneti dhe nuk është nga Fryma e Perëndisë por nga dëshira e tyre për të thënë
atë që ata duan të thonë.
Që shfaqin njohuri: Duke qenë një tjetër pjesë nga 3 pjesët e shpirit, nuk
duhet t’i jepet mendjes së njeriut përparësi por frymës së tij. Megjithatë njeriu
mishor gjen kënaqësi përmes shfaqjes së njohurisë së tij - madje edhe të
njohurisë frymërore. Kjo nuk motivohet nga dashuria por nga dëshira për admirim.
Që drejtohen nga emocionet: Pjesa e 3-të e shpirtit njerëzor. Besimtari mishor
është tepër i prirur ndaj ngritjeve dhe rënieve. Ai udhëhiqet më tepër nga ndjenjat e
tij sesa nga Fjala e Perëndisë. Gjithashtu ai tërhiqet nga njerëz dhe programe që
theksojnë anën emocionale. Qëndrimin e tij ndaj Perëndisë ai e vlerëson nga
mënyra se si ndjehet.
Me dëshira të papërmbajtura: Ky njeri ka ngadonjëherë probleme me lakminë
- qoftë për para apo pozitë apo gjëra të tjera, që kur vjen puna për plotësimin e
vetes është e vështirë t’i rezistosh.
Që kërkojnë të duken: I krishteri mishor vë theks të madh në gjërat e jashtme
për arsye të dukshme. Veshja, makijazhi, veprimet etj., kanë si qëllim të tërheqin
vazhdimisht vëmendjen te ky njeri.
Të dhënë pas ndjenjave: Kjo mund të marrë shumë forma të ndryshme: libra
dhe filma të egër, përvoja emocionuese dhe trimëri drithëruese, çdo gjë e
çuditshme nga arti, muzika etj. Ndër gjërat e e krishtera kemi një theks në përvojat
frymërore: gjuhë, shërime etj.
Literaturë > Jeta e krishterë > Karakteristika të të krishterit mishor
