Mar

8

Në qoftë se ju do t’i kishit besuar Moisiut

Filed Under THEB Sot | Leave a Comment 

«Sepse në qoftë se ju do t’i kishit besuar Moisiut, do të më besonit edhe mua, sepse ai ka shkruar për mua. Por në qoftë se ju nuk u besoni shkrimeve të tij, si do t’u besoni fjalëve të mia?» (Gjoni 5:46-47).

Ky qortim i mprehtë nga Jezusi drejtuar udhëheqësve judenj që po kërkonin një rast për ta ekzekutuar Atë erdhi si një pikë kulmore e një mesazhi të gjatë mbas mrekullisë së Tij në pellgun e Betesdas. Këta judenj tregonin gjithmonë një besnikëri të madhe ndaj mësimeve të Moisiut në Pentateuk, kështu që Jezusi nxori në pah se kjo ishte hipokrite, përderisa Moisiu «shkroi për mua» – mirëpo ata refuzuan që «t’u besoni fjalëve të mia».

Ka shumë intelektualë «të krishterë» sot që janë [...] të përfshirë në një hipokrizi akoma më të madhe, duke pohuar se besojnë në Krishtin ndërkohë që i refuzojnë mësimet e qarta të Zanafillës dhe në librat e tjetër të Moisiut. Zoti Jezus, për shembull, mësoi se që «në fillim të krijimit, Perëndia i bëri mashkull dhe femër» (duke cituar Zanafilla 1:27 dhe, gjithashtu që, për këtë arsye, «njeriu do ta braktisë babanë e tij dhe nënën e tij dhe do të bashkohet me gruan e tij; dhe të dy do të jenë një mish i vetëm» (duke cituar Zanafilla 2:24). Por këta të krishterë komprometues ngulin këmbë se Ai ishte duke cituar nga dy shpjegime kontradiktore për krijimin dhe, gjithashtu, që burrat dhe gratë ishin atje jo në «fillim» të krijimit, por erdhën mbas rreth 4.5 miliard vjetësh mbas krijimit të tokës dhe rreth 15 miliard vjet mbas fillimit të kozmosit.

Gjithashtu Zoti mësoi se Përmbytja e Zanafillës ishte globale dhe katastrofale (Luka 17:26-27), ndërsa komprometuesit argumentojnë se ishte ose lokale ose e qetë ose të dyja. Gjithashtu ata kërkojnë përgjithësisht që t’i mohojnë me të ashtuquajtura shpjegime mrekullinë e ndarjes së Detit të Kuq, bukën e përditshme nga qielli si edhe mrekulli të tjera të fuqishme të regjistruara në librat e Moisiut. Duke e refuzuar Moisiun dhe mësimet e tij për turp të tyre, si mund t’i besojnë ata vërtet Krishtit kur i refuzojnë fjalët e Tij?

–Henry M Morris

Mar

8

Evidencë imagjinare për evolucionin

Filed Under THEB Sot | Leave a Comment 

dragonfly Evidencë imagjinare e Donald Protheros për evolucionin [Fragment]

A iu duhen evidenca për evolucionin darvinian? Thjesht sajoje atë.

Ky është mësimi i librit të Donald Protheros, «Evolucioni: Çfarë thonë fosilet dhe përse ka rëndësi» (New York: Columbia University Press, 2007). Prothero është profesor i gjeologjisë në «Kolegji Perëndimor» në Los Anxhelos. Në 30 nëntor, ai u bashkua me ateistin Michael Shermer (botues themelues i «Revista Skeptike») për të debatuar Stephen Meyer dhe Richard Sternberg nga «Instituti i Zbulimit».

Shermeri shkroi parathënien e librit të Protheros, duke e quajtur atë «libri më i mirë i shkruar mbi këtë subjekt». Në fakt, «paraqitja pamore e Donit për evidencën e fosileve dhe atë gjenetike për evolucionin është kaq në mënyrë të pagabueshme e fuqishme, që marr guximin të them se askush që e lexon këtë libër nuk mund të vazhdojë të mohojë realitetin e evolucionit».

Versioni modern i kësaj teorie pohon se variantet e reja fillojnë nga mutacionet gjenetike. Disa prej mutacioneve më dramatike ndodhin në «gjenet Hox», që mund të përcaktojnë cilat shtesa zhvillohen në pjesë të ndryshme të trupit. Në faqen 101 të librit të tij, Prothero tregon figura të dy mutacioneve të gjenit Hoks: «antennapedia», që shkakton te një mizë frutash që të dalin këmbë në vend të antenave nga koka e saj dhe «ultrabithorax», që shkakton te një mizë frutash të zhvillojë një palë tjetër krahësh nga pjesa e mesit. Por që të dyja këto [mutacione] janë të dëmshme: Një mizë frutash me këmbë të dala nga koka e saj është në mënyrë të qartë një disavantazh dhe një mizë frutash me katër krahë nuk ka muskuj fluturimi në palët shtesë të krahëve, kështu që ka vështirësi me fluturimin dhe çiftëzimin. Që të dyja këto mutacione mund të mbijetojnë vetëm në laborator; në botën e egër ato do të eliminoheshin shpejt nga seleksionimi natyror.

Disa darvinistë kanë sugjeruar se mizat e frutave të lashta me katër krahë mund të kenë evoluar nga mutacioni në miza frutash moderne me dy krahë. Por ky shpjegim nuk funksionin, sepse një mizë me dy krahë nuk ka humbur thjesht një palë krahë; ajo ka fituar në gjen të madh dhe të ndërlikuar (ultrabithorax) që e aftëson atë të zhvillojë «kapistra» ose balancues. Këto kapistra ndodhen mbrapa palës normale të krahëve të mizës dhe dridhen shpejt për ta stabilizuar insektin në fluturim. Kështu që mizat me dy krahë përfaqësojnë shtimin – jo humbjen – e një strukture të rëndësishme.

Prothero e injoron evidencën dhe sugjeron se mizat e lashta me katër krahë thjesht evoluan në miza moderne me dy krahë. Mutantet moderne me katër krahë, shkruan ai në faqen 101, «siç duket i kanë ndryshuar gjenet e tyre rregulluese, që në vend të krahëve të stërgjyshërve u shfaqën kapistra».

Prothero jo vetëm që e injoron evidencën nga gjenetika prej zhvillimit, por edhe sajon një kafshë imagjinare për të plotësuar historinë që ai dëshiron që ne të besojmë. Faqja 195 e librit të tij ka një ilustrim të një pilivese me tetëmbëdhjetë krahë ngjitur me një pilivesë normale me katër krahë, me këtë tekst shpjegues: «Mekanizmi evolucionar me anë të së cilës gjenet Hox i lejojnë jokërbishtorët antropodë që të kenë ndryshime drastike në numrin dhe renditjen e segmenteve dhe shtesave të tyre, duke prodhuar ndryshime makro-evolucionare me disa mutacione të thjeshta».

Mirëpo nuk ka asnjë evidencë që të ketë ekzistuar ndonjëherë një pilivesë me tetëmbëdhjetë krahë. Ka shumë pilivesa në të dhënat e fosileve, por asnjë prej tyre nuk i ngjan, as prej së largu, kësaj krijese imagjinare.

http://www.evolutionnews.org/2009/12/donald_protheros_imaginary_evi.html

Mar

4

Më shumë rreth pretendimeve të fosileve

Filed Under THEB Sot | Leave a Comment 

Attenborough_632244a [Jo shumë kohë më parë u bë një njoftim se një fosil i ngjashëm me një Lemur ishte «hallka munguese» e shumëkërkuar. Në atë kohë, ishte e lehtë të parashikoje se «siguria» e këtij zbulimi do të tregonte pashmangshmërisht se nuk ishte asgjë. Dhe kështu është vërtetuar përsëri (dhe përsëri dhe përsëri)].

Fosili i brohoritur si stërgjyshi i Njeriut as “nuk është një i afërm i afërt” [Fragment]

Ai u afishua si një nga zbulimet më të rëndësishme të fosileve në histori, një «hallkë munguese» që do të sfidonte gjithçka që dinim rreth evolucionit njerëzor.

Darvinius masillae, primati primitiv që iu zbulua botës me fanfarë të bujshme dhe me një dokumentar në maj nga Sër David Attenborought, duket tani se ka qenë më pak një hallkë munguese sesa një rrugë qorre për evolucionin. Larg prej të qenit një prejardhje e njerëzve, krijesa e ngjashme me lemurin nga 47 milion vjet më parë i përket një dege krejt ndryshe në pemën familjare të primatëve [ang. apes] që nuk ka lënë asnjë pasardhës të njohur, ka treguar puna kërkimore.

Kur Jorn Hurum, nga Universiteti i Muzeut të Historisë së Natyrës në Oslo, shpalli zbulimin e fosilit të ruajtur në mënyrë të mahnitshme, ai e përshkroi atë si «lidhjen e parë të të gjithë njerëzve». Ai i vuri kafshës nofkën «Ida» sipas emrit të vajzës së tij dhe një faqe interneti promocionale, një film dhe një libër pohoi se ajo mund të kishte qenë prejardhja e përbashkët e tërë majmunëve dhe primatëve modernë, një relikte e një çasti kritik lulëzues në evolucionin njerëzor. Sër David, i cili ishe folësi në dokumentar, tha: «Kjo krijesë e vogël do të na tregojë lidhjen që kemi me pjesën tjetër të të gjithë gjitarëve. Lidhja që deri tani thuhej se mungonte, nuk mungon më».

Zbulimi i fosileve të një kafshe tjetër të ngjashme prej 37 milion vjetësh më parë ka hedhur tani dyshime serioze mbi këtë ide. Si Darvinius masillae, ashtu edhe primati i ri, Afradipis longicristatus, duket se i përkasin prejardhjeve të ndryshme, më afër lemurëve se majmunëve dhe primatëve [ang. apes], që u zhdukën pa pasardhës modernë.

Një analizë e rëndësishme e 117 primatëve të gjallë e të zhdukur zbuloi se asnjë prej fosileve të reja nuk i përket shtegut evolucionar që çoi tek antropoidët – primatë më të lartë si majmunët, primatët [ang. apes] dhe njerëzit.

http://www.timesonline.co.uk/tol/news/science/biology_evolution/article6884359.ece#cid=OTC-RSS&attr=1515793

(Mark Henderson, Fosili i brohoritur se stërgjyshi i Njeriut as “nuk është një i afërm i afërt”, The Times Online, 22 tetor, 2009).

Mar

4

Për çdo gjë falënderoni

Filed Under THEB Sot | Leave a Comment 

Shikoni se sa arsye kanë shenjtorët që të jenë shpesh duke falënderuar. Në këtë pikë të krishterët janë të mangët; edhe pse kalojnë shumë kohë me përgjërime, kalojmë pak kohë me falënderime. Apostulli thotë: «Për çdo gjë falënderoni» (1 Thes. 5:18). Përse kështu? Sepse Perëndia bën që të gjitha gjërat të bashkëveprojnë për të mirën tonë. Ne e falënderojmë doktorin, edhe pse ai na jep një ilaç të hidhur që nuk na pëlqen, pasi është për shërimin tonë gjithashtu; ne e falënderojmë çdo njeri që na bën një favor; dhe nuk do t’i jemi mirënjohës Perëndisë, i cili bën që të gjitha gjërat të bashkëveprojnë për të mirën tonë? Perëndia e do një të krishterë falënderues. Jobi e falënderoi Perëndinë kur ia mori të gjitha: «Zoti ka marrë. Qoftë i bekuar emri i Zotit» (Jobi 1:21). Shumë do ta falënderojnë Perëndinë kur Ai jep; Jobi e falënderon Atë kur Ai merr, pasi ai e dinte se Perëndia do të nxirrte të mirën nga kjo. Ne lexojmë për shenjtorë me harpa në duart e tyre (Zbu. 14:2), një simbol i lavdërimit. Ne takojmë shumë të krishterë që kanë lot në sytë e tyre dhe ankesa në gojët e tyre; por janë të paktë ata me harpa në duart e tyre, të cilët e lavdërojnë Perëndinë në pikëllimet e tyre. Të jesh falënderues në pikëllime është një vepër karakteristike për një shenjtor. Çdo zog mund të këndojë në pranverë, por disa zogj do të këndojnë në mes të dimrit. Kushdo, pothuaj, mund të jetë falënderues në begati, por një shenjtor i vërtetë mund të jetë falënderues në fatkeqësi. Një i krishterë i mirë do ta bekojë Perëndinë, jo vetëm kur del dielli, por edhe kur perëndon. Atëherë, në më të keqen që mund të na ndodhë, le të kemi një psalm falënderimi, pasi të gjitha gjërat bashkëveprojnë për të mirën. Oh, ji duke e bekuar shumë Perëndinë: ne do ta falënderojmë Atë që na ka quajtur miqtë e Tij.

–Thomas Watson

Feb

28

Evidencë pështjelluese për një «prejardhje të përbashkët»

Filed Under THEB Sot | Leave a Comment 

Evidencë pështjelluese për prejardhje të përbashkët pa evidencë për evolucionin darvinian

Si në gjyqin Dover ashtu edhe në leksionet dhe libra te tij (siç është «Vetëm një teori»), një nga përgjigjet parësore të Dr. Kenneth Millerit ndaj argumenteve të Majkëll Behes (Michael Behe) për ndërlikimin e pazvogëlueshëm është të citoj prova për prejardhje të përbashkët. Kjo klasë evidencash nuk e përgënjeshtron Behen, pasi në më të shumtën e rasteve, evidenca e ngjashmërisë rendore në ADN tregon prejardhje të përbashkët – jo një shteg evolucionar darvinian. Vërtet, nëse shqyrtohet nga afër, del që një pjesë e madhe e evidencës së parapëlqyer të Millerit nuk siguron as edhe një rast të fortë për trashëgimi të përbashkët: Milleri supozon se ngjashmëritë gjenetike funksionale duhet të rrjedhin nga trashëgimia e përbashkët, duke mos marrë parasysh mundësinë se ngjashmëri të tilla biokimike mund të rrjedhin nga projektimi i përbashkët në një plan/projekt funksional.

Në fillim, një nga gabimet e zakonshme të Millerit është që harron se evidenca për prejardhje të përbashkët NUK është evidencë për një shteg darvinian dhe prandaj nuk e përgënjeshtron ndërlikimin e pazvogëlueshëm. Behe, përkrahësi kryesues i ndërlikimit të pazvogëlueshëm që e pranon edhe prejardhjen e përbashkët, vëzhgon me vend se «darvinistët modernë theksojnë trashëgiminë e përbashkët dhe supozojnë gabimisht se kjo është evidencë e fuqisë së mutacionit të rastësishëm» (The Edge of Evolution, fq. 95, 2007).

http://www.evolutionnews.org/2009/11/confusing_evidence_for_common.html

Feb

26

Vizita në qiell?

Filed Under THEB Sot | Leave a Comment 

THEB: Kohët e fundit kemi parë një përhapje të shpejtë të vegimeve të propozuara dhe të vizita në qiell. Bibla e ndalon qartë nekromancinë ose praktikën e të folurit me të vdekurit. Lev. 19:21; LiP. 18:9-12, 15; 1 Sam. 28; 1 Kro. 10:13-14; Isa. 8:19 janë disa nga shkrimet që mund të citohen.

Pjesa te Isaia është drejt e në temë në lidhje me komunikimin me të vdekurit. «Në rast se ju thuhet: ‘Këshillohuni me mediumet dhe me magjistarët, që murmuritin dhe përshpëritin’, përgjigjuni: ‘A nuk duhet një popull të konsultojë Perëndinë e tij? A duhet, vallë, t`u drejtohet të vdekurve për llogari të të gjallëve?’» (Isaia 8:19-20). Fatkeqësisht, kjo nuk i ka ndaluar individë si Rik Xhojneri (Rick Joyner) nga raportimi i takimeve të tilla dhe, më keq nga të gjitha, ka edhe paturpësinë se na paska takuar «Palin» që i ka thënë gjëra që i kundërshtojnë të dhënat e Shkrimit.

Për shembull, në librin e tij, «Thirrja», Xhojneri raporton një shëtitje në qiell ku ai takon Apostullin Pal të ulur në një fron. Xhojneri flet për nderin që pati kur u takua me Palin, por apostulli i thotë me të shpejtë Xhojneri që nderi duhet të jenë në fakt i tiji, pasi është ai që është i përfshirë në «betejën e fundit». Duke shkuar më tej, Pali «rrëfen» se ai «…nuk arrit të bënte atë që ishte thirrur të bënte» (Joyner, «Thirrja», fq. 131-133). Kjo vështirë që të pajtohet me fjalët e Palit: «Luftën e mirë e luftova, e përfundova vrapimin, e ruajta besimin» (2 Timoteut 4:7).

Feb

24

Mungesa e mëkatit

Filed Under THEB Sot | Leave a Comment 

Mungesa e mëkatit

«Por ne, sipas premtimit të tij, presim qiej të rinj dhe toka të re, në të cilët banon drejtësia» (2 Peter 3:13).

Për mijëra vjet ndjekësit e Perëndisë kanë luftuar kundër «principatave, kundër pushteteve, kundër sunduesve të botës së errësirës të kësaj epoke» (Efesianëve 6:12) të drejtuara nga Luciferi, ai gjarpri i lashtë, krye-rebeli dhe akuzuesi i vetë-caktuar i shenjtorëve të Perëndisë. Edhe pse të siguruar për fitoren përfundimtare përmes Zotit Jezus Krisht, të krishterët shpesh kanë vuajtur mizorisht në duart e Luciferit dhe ndjekësve të tij.

Si të krishterë, dëshira e dhimbshme në zemrat tona për paqe nuk është tjetërkush veçse vetë Fryma e Shenjtë, që pikëllohet nga mëkati dhe natyra jonë e re, e shenjtë, «që rënkon» për çlirim në shprehjen e natyrës hyjnore. Është natyra e fëmijës së Perëndisë që është «[e] uritur dhe [e] etur për drejtësi» (Mateu 5:6). Është normale për atë që është «i ngritur» dhe i ulur «në vendet qiellore në Krishtin Jezus» (Efesianëve 2:6) që të pres me të madhe heqjen e prangave «të trupit [të tij] të vdekjes» (Romakëve 7:24). Nën rrethana të zakonshme, qenia jonë frymërore — «njeriu i ri, i krijuar sipas Perëndisë në drejtësinë dhe shenjtërinë e së vërtetës» (Efesianëve 4:24) – e di se ne jemi «të huaj dhe shtegtarë mbi dhe» (Hebrenjve 11:13). Një njohje e tillë shpall hapur se ne «dëshirojnë një atdhe më të mirë, domethënë qiellor; prandaj Perëndisë nuk i vjen turp të quhet Perëndi i tyre, sepse u bëri gati atyre një qytet» (v. 16).

Nëse e kemi humbur shikimin e atij vendi që Jezusi ka shkuar të përgatisë për ne, ne bëhemi njëkohësisht të mjerë dhe të plaçkitur. Por nëse e ruajmë si thesar të vërtetën e madhe që ne do ta kalojmë përjetësinë me Zotin tonë në «qiej të rinj dhe toka të re, në të cilët banon drejtësia», ne ngushëllohemi dhe inkurajohemi, duke kuptuar se si mëkati, ashtu edhe ndikimet e tij, do të mungojnë.

–Henry M Morris III

Feb

19

Kur diçka nuk është një zgjedhje

Filed Under THEB Sot | Leave a Comment 

[THEB: Në lidhje me fragmentin në vijim, ne do të pajtohemi me pretendimin e parë të autorit. Është e qartë se ka disa që vërtet e mbështetin abortin e detyruar. Megjithëkëtë, pjesa tjetër e artikulli është një kujtim i mirë i asaj që mund të bëjnë shoqëritë komuniste, sociale dhe të tjera shoqëri despotike].

Kur aborti nuk është një zgjedhje [Fragment]

Një nga pohimet e pakta të pakundërshtueshme që dikush mund të bëjë në mënyrë të arsyeshme është se askush nuk e mbështet abortin e detyruar.

Mirëpo, abortet e e detyruara, si edhe sterilizimet pa vullnet, janë të zakonshme në Kinë, pavarësisht nga protestat e Pekinit. Ndërsa partia komuniste e Kinës ngul këmbë se abortet janë të vullnetshme nën politikën “një fëmijë” të këtij kombi, dokumente elektronike të nxjerra kontrabandë kohët e fundit nga ky vend na tregojnë një histori tjetër.

Anëtarë të kongresit nga “Komisioni i të drejtave të njeriut Tom Lantos” dëgjuan të martën një pjesë të kësaj historie, dy ditë para se presidentit Obama iu propozua të largohej për në Azi, duke përfshirë Kinën, për të diskutuar çështje ekonomike. Midis provave të siguruara nga dy organizata për të drejtat e njeriut, “ChinaAid” dhe “Të drejtat e grave pa kufij”, ishin tregime të grave shtatzëna që, në thelb, ndiqeshin dhe detyroheshin që t’i nënshtroheshin kirurgjisë ose punës së detyruar.

Reggie Little John, themelues dhe president i grupit “Frontiers”, i tha komisionit se politika “një-fëmijë” e Kinës “shkakton më shumë dhunë kundër grave dhe vajzave se çdo politikë tjetër zyrtare mbi tokë”.

Çfarë i ndodh vërtet një gruaje që nuk ka një “leje lindjeje” dhe ka një shtatzëni “jashtë planit”?

Përgjigjja është e thjeshtë dhe brutale: Një grua shtatzënë pa leje duhet t’ia dorëzojë fëmijën e saj veglave të qeverisë, pavarësisht se ku është faza e zhvillimit të fetusit.

Abortet e vona janë problematike, por kinezët nuk janë asgjë, aq më pak të efektshëm. Në një faqe interneti për mjekët obstetër dhe gjinekologët kinezë, doktorët ndanë këshilla kohët e fundit në një diskutim gjakftohtë me titull: “Po nëse foshnja është ende e gjallë mbas punës së detyruar?” “ChinaAid” siguroi një përkthim të bisedës në lidhje me një fetus tetë muajsh që i mbijetoi kësaj procedure.

“Xuexia” shkroi: “Në fakt, ju duhet ta kishit shpuar kafkën e fetusit”. Një komentues tjetër, “Damohuyang”, shkroi se shumica e foshnjave të vona vdiqën gjatë punës së detyruar, disa jetuan dhe “do të liheshin në kosha plehrash. Disa prej tyre mund të vazhdonin të jetonin për një ose dy ditë”.

Kohët e fundit në korrik [2009], zyrtarë nga “Popullata kombëtare e Kinës” dhe “Komisioni i planifikimit familjar” thanë se politika “një-fëmijë” “do të detyrohet në mënyrë strikte si një mjet për të kontrolluar lindjet për dekadat e ardhshme”, sipas Xinhua, agjencia shtetërore e lajmeve.

http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2009/11/10/AR2009111013891.html?hpid%3Dopinionsbox1&sub=AR

(Parker, “Kur aborti nuk është një zgjedhje”, WashingtonPost.com, 11 nëntor, 2009).

Feb

15

Fëmijët e Darvinit

Filed Under THEB Sot | Leave a Comment 

Sunday_Times Çarls Darvini dhe fëmijët e evolucionit [Fragment]

Natyralisti e dhunoi kishën, duke nxitur një debat më të hidhur që vazhdon t’i vendosë krijimbesuesit kundër evolucionistëve. Tani një lidhje e ligë ka dalë midis veprës së tij dhe rrebeshit të fundit të vrasjeve në shkollat e mesme nga adoleshentë të çmendur, nihilistë.

Ju nuk e kuptoni nga festimet për jetën e Çarls Darvinit këtë vit se fisniku i dashur viktorian i portretizuar në ato dokumentarë në TV duke u vërtitur në kopshtin e shtëpisë së tij në Kent është etiketuar si një racist, një apologjet për gjenocid dhe si frymëzimi i një vargu vrasësish psikopatësh.

Me pothuaj asnjë përmendje që emri i tij ka patur lidhje me disa prej krimeve më të turpshme në historinë moderne, duket sikur ka patur një marrëveshje të fshehtë për të theksuar anën pozitive. Sigurisht, Darvini tepër i ndrojtur i luajtur nga Paul Bettany në filmin e fundit «Krijimi» dha pak aluzion se mund të ketë një anë të errët të trashëgimisë së njeriut të madh për brezat e ardhshëm. Ky film përqendrohet mbi konfliktet e brendshme të Darvinit gjatë viteve që çuan në botimin e «Mbi origjinën e llojeve». Shkencëtari është ngurrues që t’i bëjë publike idetë e tij, jo ngaqë ka pasoja sociale të dukshme dhe të skajshme, por kryesisht ngaqë ka frikë se teoria e evolucionit do të mërzit gruan e tij dhe kishën e Anglisë.

Në Amerikë, ku shkrimet e Darvinit mbi moralin dhe racën i janë nënshtruar shqyrtimit veçanërisht kritik për shkak të debatit të vazhdueshëm të krijimbesuesve, ai është akuzuar për nxitje të nihilizmit moral dhe racizmit shkencor, madje edhe për përhapjen e një etike që e gjeti shprehjen e saj përfundimtare në [tragjedinë e] Holokaustit. Më befasuese nga të gjitha, tani është bërë një lidhje midis teorive të Darvinit dhe një rreziku të vrasjeve në shkolla. Në 1 prill, 2000, në Littleton, Kolorado u mblodhën njerëz në muzg në përkujtim të viktima të masakrës së shkollë së mesme në Columbine, 10 vjet [më parë]. Darrel Scott, vajza e të cilit, Rachel, ishte e para nga të 13 fëmijët që u vranë dhe biri i të cilit, Craig, i shpëtoi për qime goditjes, nuk mund të kuptojë përse i është dhënë kaq pak vëmendje motivimit të vrasësve, Eric Harris dhe Dylan Klebold, dhe interesimin e tyre për idetë e Darvinit. «Harris mbante një bluzë “Seleksionimi Natyror” në ditën e vrasjeve. Ata theksuan disa mendime në video rreth ndihmës që i bënin procesit të seleksionimit natyror duke i eliminuar të dobëtit. Gjithashtu ata pohuan se kishin evoluar në një nivel më të lartë se shokët e klasës. U habita nga referimet e shpeshta të evolucionit dhe që shtypi nuk e mori fare parasysh këtë aspekt të kasetës».

Një pjesë e madhe e evidencës qëndron e mbyllur sipas një vendimi gjykate për të minimizuar rrezikun e vrasjeve të imituara, por nga ato dokumente që janë në domenin publik, është e qartë se Eric Harris fantazonte që ta vendoste cilindo në një lojë të dhunshme kompjuteri që vetëm më i forti mund të mbijetonte. Dhe, ashtu si vetë Darvini, ai vërente se si vaksinimi mund të binte ndesh me procesin pastrues të natyrës. Në deklamimet e tij, Harris tha se ai dëshironte që të mos kishte fare vaksina ose edhe etiketa paralajmërimi mbi mallra të rrezikshme, «dhe të lejohej seleksionimi natyror të kishte rrugë e vet…».

http://www.timesonline.co.uk/tol/news/science/biology_evolution/article6905259.ece

(Sewell, «Çarls Darvini dhe fëmijët e evolucionit», The Sunday Times, 8 nëntor, 2009).

Feb

11

Vatikani i mban sytë nga qiejtë … për jashtëtokësorë

Filed Under THEB Sot | Leave a Comment 

Vatikani e hedh vështrimin nga qiejtë për shenja të jetës jashtëtokësore [Fragment]

Jashtëtokësorët i telefonojnë Romës. Katërqind vjet mbasi ajo e rrasi brenda Galileon për sfidën që i bëri pikëpamjes se toka ishte qendra e gjithësisë, Vatikani ka thirrur ekspertët për të studiuar mundësinë e jetës jashtëtokësore të alienëve dhe ndikimet që ka kjo për kishën katolike.

«Pyetjet e origjinës së jetës dhe nëse jeta ekziston gjetkë në gjithësi janë shumë të përshtatshme dhe meritojnë konsiderata serioze», tha Rev. Jose Gabriel Funes, një astronom dhe drejtor i Observatorit të Vatikanit.

Funes, në prift jezuit, paraqiti rezultate të martën e një konference pesëditore që mblodhi astronomë, fizikanë, biologë dhe ekspertë të tjerë për të diskutuar fushën bulëzuese të astrobiologjisë – studimi i origjinës së jetës dhe ekzistenca e saj gjetkë në kozmos.

Funes tha se mundësia për jetë të alienëve ngre «shumë nënkuptime filozofike dhe teologjike», por shtoi se ky takim ishte i përqendruar kryesisht mbi perspektivën shkencore dhe se si mund të përdoren disiplina të ndryshme për të eksploruar këtë çështje.

Sot klerikë të lartë, duke përfshirë Funes, i aprovojnë hapur idetë shkencore si teoria e «Big Bang» (Shpërthimi i Madh), si një shpjegim të arsyeshëm për krijimin e universit. Kjo teori thotë se gjithësia filloi miliarda vjet më parë me shpërthimin e një pike të vetme, super të dendur që përmbante të gjithë lëndën.

Më herët këtë vit, Vatikani sponsorizoi gjithashtu një konferencë mbi evolucionin për të shënuar përvjetorin e 150-të të librit të Çarls Darvinit, «Origjina e llojeve».

Kjo ngjarje i trajtoi ftohtë përkrahësit e teorive alternative, si krijimbesimi dhe projektimi inteligjent të cilët shohin një qenie më të lartë, sesa proceset jo të drejtpërdrejta të seleksionimit natyror mbrapa evoluimit të llojeve.

http://www.google.com/hostednews/ap/article/ALeqM5hf92aHEwYT87J1XPP4JrIusKBT-AD9BSTO1G1

[Ne e kemi trajtuar këtë çështje në artikujt e kaluar. Ja disa fragmente: «Çdo mundësi që jeta inteligjente të ketë evoluar rastësisht në tokë a gjetkë mund të përgënjeshtrohet lehtë. Astronomi i shquar britanik Sër Fred Hoyle tregon se edhe sikur i tërë universi të përbëhej nga supë organike» nga e cila është bërë jeta, mundësia e prodhimit të enzimave bazë të jetës nëpërmjet proceseve të rastësishme pa drejtim inteligjent do të jetë afërsisht një në 10 me 40.000 zero pas. Pamundësia e këtij numri mund të shihet në ilustrimin më poshtë. Mundësia e shtrirjes së dorës dhe marrjes së rastësishme të një atomi të veçantë në univers do të jetë rreth 1 në 10 me 80 zero pas. Nëse çdo atom në këtë univers do të bëhej një univers tjetër, mundësia e shtrirjes së dorë dhe zgjedhjes rastësisht të një atomi të veçantë nga tërë ato në univers do të jetë 1 në 10 me 160 zero pas.... Nuk mund të kishte krijuar Perëndia jetë inteligjente në planetë të tjerë? Po, por Bibla shpall se vetëm kjo jetë ka jetë fizike inteligjente. Është në këtë tokë që Satani erdhi për të përhapur rebelim; dhe në këtë tokë erdhi Krishti për të vdekur për mëkatin e njeriut. Beteja midis Perëndisë dhe Satanit për universin përqendrohet këtu. Sakrifica e Krishtit mbi kryq e pastroi tërë universin dhe vetë qiellin nga mëkati» (Heb. 9:23). [http://www.thebereancall.org/node/5840]

Next Page →