«Që të gjithë të jenë një, ashtu si ti, o Atë, je në mua dhe unë në ty; edhe ata të jenë një ne ne, që bota të besojë që t’i më ke dërguar» (Gjoni 17:21).
Dy herë në lutjen e Tij të madhe si kryeprift, Zoti ynë u lut që njerëzit e . . . → Lexoni më shumë: 23 maj
«Mos kini më besim te njeri, në flegrat e të cilit nuk ka veç se një frymë; si mund të mbështetesh te ai?» (Isa. 2:22).
Kur i japim një burri apo një gruaje atë vend në jetën tonë që vetëm Perëndia duhet ta ketë, ne jemi duke ecur drejt një zhgënjimi të hidhur. . . . → Lexoni më shumë: 22 maj
«Nëse kokrra e grurit e rënë në dhe nuk vdes, ajo mbetet e vetme; por, po të vdesë, jep shumë fryt!” (Gjoni 12:24).
Një ditë disa grekë shkuan te Filipi me kërkesën fisnike: «Zotëri, duam të shohim Jezusin!» Po përse ata donin që ta shihnin Atë? Ndoshta ata donin që ta merrnin Atë . . . → Lexoni më shumë: 21 maj
«…askush nuk shtie verë të re në kacekë [boca] të vjetër; përndryshe vera e re i pëlcet kacekët, dhe ajo derdhet dhe kacekët shkojnë dëm. Por duhet shtënë vera e re në kacekë të rinj dhe kështu që të dyja ruhen» (Luka 5:37, 38).
Bocat e referuara këtu ishin në fakt enë të . . . → Lexoni më shumë: 20 maj
«…gjykimi i Perëndisë është sipas së vërtetës» (Rom. 2:2).
Perëndia është i Vetmi në univers që është përsosurisht i kualifikuar për të gjykuar. Ne mund jemi përjetë mirënjohës që Ai nuk na i ka besuar neve gjykimin përfundimtar. Mendo për disa nga paaftësitë sipas të cilave duhet të punojë një gjykatës tokësor. Është . . . → Lexoni më shumë: 19 maj
«…ai foli pa u menduar me buzët e tij» (Psa. 106:33).
Kur populli i Izraelit murmurit për mungesën e ujit në Kadesh, Perëndia i tha Moisiut që do të dilte ujë nga shkëmbi, nëse ai do t’i fliste atij [shkëmbit]. Por tani Moisiut i kishte ardhur në majë të hundës nga populli, kështu . . . → Lexoni më shumë: 18 maj
«…me shtirje o sinqerisht, Krishti shpallet; dhe për këtë unë gëzohem, dhe do të gëzohem» (Filipianeve 1:18).
Është një dështim i zakontë midis njerëzve që të mos njohin asnjë të mirë përtej rrethit të tyre privat. Është sikur ata të kenë monopolin mbi përsosmërinë dhe refuzojnë që të pranojnë se dikush tjetër mund . . . → Lexoni më shumë: 17 maj
«Mos e doni botën, as gjërat që janë në botë. Në qoftë se ndokush do botën, dashuria e Atit nuk është në të» (1 Gjonit 2:15).
Bota paraqitet në Dhiatën e Re si një mbretëri që është në kundërvënie me Perëndinë. Satani është sunduesi i saj dhe të gjithë jobesimtarët janë nënshtetasit. Kjo . . . → Lexoni më shumë: 16 maj
«Dhe mos u ankoni, ashtu si u ankuan disa nga ata, dhe u vranë nga shkatërruesi» (1 e Korintasve 10:10).
Izraelitët ishin murmuritës kronik gjatë udhëtimit në shkretëtirë. Ata u ankuan për furnizimin me ujë. Ata u ankuan për furnizimin me ushqim. Ata u ankuan për udhëheqësit e tyre. Kur Perëndia u dha . . . → Lexoni më shumë: 15 maj
«Që të gjithë të jenë një, ashtu si ti, o Atë, je në mua dhe unë në ty; edhe ata të jenë një ne ne, që bota të besojë që t’i më ke dërguar» (Gjoni 17:21). Dy herë në lutjen e Tij të madhe si kryeprift, Zoti ynë u lut që njerëzit e Tij të jenë një (vargjet 21, 22, 23). Kjo lutje për unitet është përdorur si mbështetje shkrimore [biblike] për lëvizjen ekumenike – një bashkim i madh organizativ i të gjitha kishave të krishtera deklaruese. Fatkeqësisht, ky unitet ekumenik arrihet përmes braktisjes ose ri-interpretimit të doktrinave themelore të krishtera. Siç ka shkruar Malkolm Magërixhi (Malcolm Muggeride): «Si një nga ironitë më të mëdha të kohës sonë, ekumenikalizmi është fitimtar kur nuk ka asgjë për të cilën të jesh ekumenik; trupat fetarë të ndryshëm ka shumë mundësi ta shohin të lehtë bashkimin me njëri-tjetrin vetëm sepse, duke besuar pak, ata ndryshojnë përkatësisht pak». Vazhdo leximin…
Komentet e fundit